Nadal widzimy wszystkich w kolejności, w jakiej musimy ich widzieć, w zależności od tego, jak bardzo są chorzy.

Szpital św. Antoniego w Oklahoma City od maja dokonał rezerwacji około 700 klientów i do tej pory dokonali tylko rezerwacji "kilka" zwrot tej opłaty za rezerwację, twierdzi Sandra Payne, wiceprezes ds. marketingu St. Anthony.

Odkąd Loma Linda zaczęła oferować tę usługę kilka miesięcy temu, nie byli w stanie umówić się tylko na jedną wizytę, powiedział Clem, a to dlatego, że wiele urazów pojawiło się dokładnie w tym czasie.

"To ważne zastrzeżenie w systemie," powiedział Jesse Pines, MD, dyrektor Center for Healthcare Quality w George Washington University Medical Center, który bada przepełnienie ED. "W wielu przypadkach pacjenci potrzebują od razu dużej pomocy, a personel zostaje wciągnięty w takie przypadki."

Ale ogólnie rzecz biorąc, powiedział Pines, usługa wydaje się dobrze radzić sobie z rozłożeniem popytu w ciągu dnia "aby można było lepiej dopasować wielkość popytu."

W idealnym przypadku mogłoby to zmniejszyć zmienność na tyle, aby wszyscy pacjenci, nawet ci, którzy nie dzwonią, mieli krótszy czas oczekiwania, powiedział Pines, który jest również rzecznikiem American College of Emergency Physicians.

Song powiedział, że firma nie ma jeszcze danych na temat tego, czy tak jest, ale większość administratorów szpitali stwierdziła, że ​​uważnie obserwują te wskaźniki. Nie ma też danych na temat tego, czy telefonowanie z wyprzedzeniem faktycznie skraca czas, jaki pacjent spędza w gabinecie na badaniu i diagnozie.

Song powiedział, że jedno jest pewne – system nie pozwoli pacjentowi na zaplanowanie wizyty na późniejszą porę dnia, jeśli trzeba go natychmiast zobaczyć. Szpitale stale monitorują napływające prośby, a jeśli zostanie wykryta ostra choroba, pracownik służby zdrowia podejmie dalsze działania.

"Jeśli ktoś pisze, że ma bóle w klatce piersiowej, dzwoni," – powiedział Clem.

Podkreśliła również, że rezerwacje nigdy nie będą miały pierwszeństwa przed prawdziwym kryzysem.

"Niektórzy mówią, że [robienie rezerwacji] szkodzi innym ludziom, ale nikt nie kupuje dostępu do SOR," – powiedział Clem. "Nadal widzimy wszystkich w kolejności, w jakiej musimy ich widzieć, w zależności od tego, jak bardzo są chorzy."

Pines powiedział, że opinia publiczna będzie kluczem do sukcesu technologii.

"Niektórym się spodoba, innym nie," – powiedział Pines. "To naprawdę zależy od tego, jak lokalna społeczność korzysta ze świadczeń zdrowotnych i jak postrzega rolę SOR."

Song mówi, że InQuickER planuje kontynuować współpracę ze swoimi partnerami ze szpitali i rozszerzyć działalność na kolejne ośrodki.

Naukowcy nie są pewni, jak wdrożenie tej technologii w większej liczbie instytucji złagodzi fakt, że krajowe zasoby opieki zdrowotnej są już napięte, ale Clem powiedział "to jeden ze sposobów na innowacyjność."

"To nie jest cała odpowiedź," powiedziała, "ale to część rozwiązania."

Ten artykuł powstał we współpracy z ABC News.

Najnowsze badania pokazują, że większość pacjentów przetrzymywanych na oddziale ratunkowym (SOR) jest podzielona na dwie kategorie – stosunkowo młodą grupę z przewagą mężczyzn zgłaszających zażywanie alkoholu lub narkotyków oraz starszą grupę z dolegliwościami zdrowotnymi.

"Nasze dane wykazały silny związek używania alkoholu lub narkotyków z ograniczeniami fizycznymi i zidentyfikowały wyjątkową populację osób starszych z zaburzeniami zachowania na SOR," badacze napisali w Annals of Emergency Medicine.

Wyjaśnili, że wiedza o tym, którzy pobudzeni pacjenci na oddziale ratunkowym mogą wymagać powściągliwości, jest cenną informacją ze względu na stale rosnącą liczbę nagłych zachowań i poważnych zagrożeń związanych z powstrzymywaniem.

Nagłe przypadki behawioralne w SOR gwałtownie wzrosły w ostatnich latach, a krajowe szacunki wskazują na 50% wzrost liczby wizyt w SOR w latach 2006–2011 w porównaniu z 8,6% wzrostem całkowitej liczby wizyt. Pobudzenie jest często związane z wizytami behawioralnymi na SOR, z 1,7 mln zdarzeń występujących rocznie.

Chociaż stosowanie środków unieruchamiających pacjenta jest powszechne na oddziałach SOR, negatywne skutki zdrowotne i potencjalna odpowiedzialność mogą być poważne – zauważyli naukowcy. "W procesie unieruchamiania cytowano zdarzenia niepożądane, w tym tępy uraz klatki piersiowej, aspirację, depresję oddechową i uduszenie prowadzące do zatrzymania akcji serca. Ponadto ankieta przeprowadzona wśród pacjentów z zaburzeniami erekcji wykazała, że ​​66% zgłosiło doznanie poważnego stresu psychicznego i trwałe konsekwencje związane z zachowaniem wymagającym opieki po przymusie fizycznym."

Badanie było pierwszym badaniem na dużą skalę zaprojektowanym w celu scharakteryzowania rodzajów pacjentów, którzy są unieruchomieni w warunkach SOR. Włączono 3739 pacjentów, którzy byli unieruchomieni na izbach przyjęć w pięciu szpitalach.

W przypadku zdecydowanej większości pacjentów biorących udział w badaniu naukowcy odkryli, że istnieją dwie grupy pacjentów unieruchomionych o znacząco różnych cechach:

Większa grupa obejmowała dwie trzecie pacjentów powściągliwych, z medianą wieku 39 lat, w porównaniu do 64 lat w mniejszej grupie Około 70% większej grupy stanowili mężczyźni, w porównaniu z około 60% w małej grupie Około 30% pacjentów w grupie większe grupy były czarne, w porównaniu z 20% w mniejszej grupie Około 60% pacjentów w większej grupie miało ubezpieczenie Medicaid, podczas gdy 49% w mniejszej grupie miało ubezpieczenie Medicare Bezdomność była znacznie wyższa w większej grupie i wynosiła 8,9% w porównaniu z 0,9 % w mniejszej grupie Skargi główne różniły się znacznie w obu kategoriach pacjentów, przy czym około 50% większej grupy skarżyło się na używanie narkotyków lub alkoholu, a około 80% mniejszych grup zgłaszało dolegliwości zdrowotne

Naukowcy napisali, że personel SOR powinien zachować ostrożność przy podejmowaniu decyzji o unieruchomieniu obu rodzajów pacjentów.

Wcześniejsze badanie wykazało, że personel SOR miał silne uczucia frustracji i niechęci do pacjentów zażywających alkohol lub narkotyki, z chorobami psychicznymi, bezdomnością i częstymi wizytami w SOR – wszystkie cechy związane z większą grupą pacjentów zidentyfikowaną w nowym badaniu.

"Te negatywne nastroje wskazują na potencjalną pułapkę ukrytej uprzedzenia i stygmatyzacji ze strony pracowników służby zdrowia i tak już zmarginalizowanej populacji ze względu na ich podstawowe schorzenia," napisali autorzy.

Dodali, że istnieje znaczne ryzyko związane z krępowaniem osób starszych, zauważając, że dwa wcześniejsze badania retrospektywne starszych pacjentów z zaburzeniami erekcji z nagłymi zachowaniami wykazały znaczny odsetek zaburzeń poznawczych i wielu chorób współistniejących, na które mogą wpływać środki uspokajające i stosowanie środków przymusu.

Najlepsze praktyki

Wspólna Komisja zwróciła uwagę na następujące 10 podstawowych standardów dotyczących unieruchamiania i izolowania pacjentów:

Powściągliwość i izolacja powinny być stosowane tylko wtedy, gdy jest to uzasadnione klinicznie lub gdy zachowanie pacjenta stwarza fizyczne zagrożenie dla pacjenta lub innych. Obcowanie lub izolacja pacjenta powinny być stosowane w sposób bezpieczny w oparciu o politykę szpitala, a także przepisy i regulacje Ograniczenie lub odosobnienie powinny być oparte na indywidualnym zamówieniu konkretni pacjenci, a nie zlecenia stałe; jeśli lekarz prowadzący nie wydał nakazu stosowania środka przymusu lub odosobnienia, powinien zostać skonsultowany tak szybko, jak to możliwe. Personel medyczny powinien monitorować pacjentów trzymanych w odosobnieniu lub w odosobnieniu Szpitale powinny mieć pisemne wytyczne dotyczące stosowania środka przymusu i odosobnienia Pacjenci, którzy są skrępowani lub odosobnieni, powinni być poddawani wielokrotnej ocenie Powściągliwość i odosobnienie powinny być stale monitorowane Stosowanie środków przymusu lub odosobnienia powinno być udokumentowane Personel powinien być przeszkolony w zakresie bezpiecznego stosowania środka przymusu i odosobnienia Śmierci związane z przymusem lub odosobnieniem należy zgłaszać do Centrów Medicare & Usługi Medicaid

Ten raport został wysłany przez HealthLeaders Media.

Główne źródło

Roczniki medycyny ratunkowej

Źródło: Wong AH, et al "Stosowanie środków przymusu fizycznego u dorosłych pacjentów zgłaszających się na oddział ratunkowy" Ann Emerg Med 2018; DOI: 10.1016 / j.annemergmed.2018.06.020.

Drugie źródło

The Joint Commission Journal on Quality and Patient Safety

Źródło: Wong AH, et al "Opracowanie ram dla systemowego podejścia do opieki nad pacjentem pobudzonym na oddziale ratunkowym" Jt Comm J Qual Patient Saf 2018; DOI: 10.1016 / j.jcjq.2017.11.011.

W czasie wakacji serca są lekkie – tak lekkie, że mogą mieć większą skłonność do migotania.

W okresie Bożego Narodzenia i Nowego Roku oddziały ratunkowe przygotowują się do wzrostu liczby przypadków "zespół wakacyjnego serca," lub pojedyncze przypadki migotania przedsionków u zdrowych osób, które po prostu jedzą i piją za dużo.

"To połączenie alkoholu i przejadania się," powiedział Robert Glatter, MD, lekarz oddziału ratunkowego w Lenox Hill Hospital w Nowym Jorku. "Pacjenci są najedzeni i zaczynają odczuwać kołatanie serca."

Glatter zauważył, że chociaż przypisuje się to głównie alkoholowi, dodaj do mieszanki kofeinę, nadmierne ilości jedzenia i brak snu, a masz doskonały przepis na efekty sercowe.

Pacjenci często przychodzą opisując uczucie, że ich serce bije z klatki piersiowej, powiedział MedPage Today Rich O’Brien, lekarz medycyny ratunkowej ze szpitala Moses Taylor w Scranton w stanie Pensylwania.

Zazwyczaj umieszcza się je w IV w celu nawodnienia, a najbardziej szybkie lub nieregularne bicie serca ustępuje samoistnie. Ale kiedy serce uporczywie bije zbyt szybko – ponad 120 uderzeń na minutę – O’Brien mówi, że aby je spowolnić, potrzebne są leki.

Lekiem z wyboru jest zazwyczaj beta-bloker lub bloker kanału wapniowego, taki jak werapamil lub diltiazem. O’Brien powiedział, że tylko najcięższe przypadki wymagają kardiowersji.

Nieżyjący już kardiolog Philip Ettinger ukuł ten termin "zespół wakacyjnego serca" w 1978 r. w badaniu obejmującym 24 pacjentów, którzy dużo i regularnie pili, ale przed badaniem mieli także okres świąteczny lub weekendowy (Am Heart J 1978; 95: 555-562).

hairstim tabletki

"Wiedzieliśmy, że to chwytliwy tytuł," Allen Weisse, MD, emerytowany profesor medycyny w New Jersey Medical School w Newark, który był współautorem artykułu Ettingera, powiedział MedPage Today. "Ale nie sądziliśmy, że stanie się tak powszechnie rozpoznawalny."

"Gdyby Phil żył dzisiaj," Weisse dodał: "byłby zadowolony, wiedząc, że wszyscy wiedzą o chorobie."